Τι να κρύβεται άραγε πίσω από την ερώτηση: “Επιτρέπουμε” στον εαυτό μας τις ευτυχισμένες στιγμές; Συμβαίνει σε κάποιους από εμάς να έχουμε διαπιστώσει ότι μόλις ξεπερνάμε μια δύσκολη φάση της ζωής μας, η οποία εμπεριέχει προβλήματα σωματικής ή ψυχικής υγείας και προσπαθούμε να ανασάνουμε, αμέσως κάτι άλλο να τυχαίνει. Τυχαίο ή ασυνείδητα βάζουμε τρικλοποδιές στον εαυτό μας; Με μια πρώτη ματιά η τάση είναι να κατηγορούμε την κακή μας τύχη, τις άσχημες οικονομικές ή κοινωνικές συγκυρίες, καθώς και άλλους εξωτερικούς παράγοντες που βγάζουν όλα τα εμπόδια στον δρόμο μας για την ευτυχία.

Είναι όμως έτσι ή αν αλλάξουμε “τους φακούς των γυαλιών μας” με τους οποίους βλέπουμε την πραγματικότητα τα πράγματα δεν είναι και τόσο μαύρα όπως αρχικά νομίζαμε; Πολύ σημαντικό είναι να μάθουμε μέσα στη μαυρίλα της καθημερινότητας μας και όλων των δυσκολιών που αντιμετωπίζουμε να βρίσκουμε τι θετικό έχει να μας προσφέρει αυτή η εμπειρία και τι εφόδια μας δίνει για το μέλλον.  Από πού όμως “αγοράζουμε” τον φακό που βάζουμε στα γυαλιά μας και βλέπουμε την πραγματικότητα;

Πολύ συχνά το πώς αντιδρούμε στο σήμερα, συνδέεται με το παρελθόν και τα βιώματα μας. Εάν στην πατρική μας οικογένεια είχαμε βιώσει την απόρριψη και παλεύαμε να κερδίσουμε ένα βλέμμα αναγνώρισης και επιδοκιμασίας από τα πρόσωπα αναφοράς μας, τους γονείς μας, τότε αυτό έχει προεκτάσεις και στην ενήλικη ζωή μας. Στη σχέση μας με το άλλο φύλο, δεν θα επιδιώκουμε αυτό που πραγματικά αξίζουμε και θα είμαστε ευχαριστημένοι με τα ελάχιστα. Γιατί τα ελάχιστα μάθαμε ότι μας αξίζουν και τίποτε περισσότερο. Πώς λοιπόν να διεκδικήσουμε τα περισσότερα και τα καλύτερα; Πώς να πείσουμε τον εαυτό μας ότι ακόμα και η μαυρίλα έχει κάτι να μας μάθει και να μας ενδυναμώσει;

Κρητικού Μαρίνα
PhDc Συμβουλευτική Ψυχολογία
MSc  Ψυχολογία Υγείας
Συστημική-Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια

Δημιουργία φωτογραφίας μέσω AI