Οι ταμπέλες, αποτελούν τρόπους να περιγράφουμε τον εαυτό μας ή/κα τους άλλους. Συχνά αποτελεί ένα σύνηθες φαινόμενο, που δυστυχώς αναδύεται πολύ αυθόρμητα. Πολλοί ενήλικες θυμούνται τους γονείς τους να τους μιλούν χρησιμοποιώντας διάφορα επίθετα, όπως ατίθασο, ανυπάκουο και άλλα παρόμοια που χαρακτηρίζουν με άσχημο τρόπο ένα παιδί. Η παραπάνω συμπεριφορά είχε ως αποτέλεσμα να υιοθετούν τα επίθετα που τους έχουν κολλήσει οι γονείς και να συμπεριφέρονται με βάση αυτά κάνοντας την ένταση στην οικογένεια πολύ μεγαλύτερη.

Οι ενήλικες που ως παιδιά είχαν ταμπέλες, πολύ πιθανό να έχουν μάθει να βλέπουν τον “εαυτός τους μέσα από τα μάτια των άλλων”.  Η αυτοεικόνα και το πώς βλέπουν τον εαυτό τους, είναι απόρροια του τρόπου ανατροφής.  Οι ταμπέλες, τόσο οι θετικές όσο και οι αρνητικές, δημιουργούσαν ένα περιβάλλον γεμάτο απόρριψη από τα πρόσωπα αναφοράς, καθώς νιώθουν ότι από μικροί στην προσπάθεια τους να ικανοποιήσουν τους γονείς τους, βρίσκονται σε έναν συνεχόμενο αγώνα δρόμου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η αυτοεικόνα τους να είναι άμεσα επηρεασμένη από την εικόνα που έχουν οι γονείς τους για εκείνους.

Όμως είναι σημαντικό πλέον να καταλάβουμε ότι οι ταμπέλες μας ΔΕΝ είμαστε εμείς. Είναι όλα όσα οι γονείς μας ή το υπόλοιπο οικογενειακό περιβάλλον σκεφτόταν για εμάς. Είναι πολύ σημαντικό να απαγκιστρωθούμε από το παρελθόν και να δούμε από άλλο πρίσμα τον εαυτό μας και τις ικανότητες και δεξιότητες μας.

Οι ταμπέλες μας είναι απλά ιδιότητες που κάποτε ως παιδιά είχαν σημαντική θέση στη ζωή μας, καθώς μας καθόριζαν και με βάση αυτές σχετιζόμασταν με τους άλλους. Τώρα μπορούμε να τις αναγνωρίσουμε και να τις βγάλουμε από πάνω μας. Δεν είναι εύκολο. Απαιτεί κόπο και δουλειά με τον εαυτό μας, αλλά μπορούμε να τα καταφέρουμε και να χτίσουμε την αυτοεκτίμηση μας σε νέες βάσεις.

Κρητικού Μαρίνα
PhDc Συμβουλευτική Ψυχολογία
MSc  Ψυχολογία Υγείας
Συστημική-Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια

Δημιουργία φωτογραφίας μέσω AI