Μια χρόνια νόσος έρχεται τις περισσότερες φορές αναπάντεχα στη ζωή μας για να ταράξει τις ισορροπίες της ζωής μας.  Η παρουσία της και τα συμπτώματα τα οποία φέρνει, μας “αναγκάζει” να βάλουμε (τουλάχιστον για το πρώτο διάστημα) τον εαυτό μας και την υγεία μας σε προτεραιότητα, καθώς εστιάζουμε την προσοχή μας στην ανακούφιση των συμπτωμάτων.

Αν αναστοχαστούμε πόσο φροντίζαμε τον εαυτό μας πριν τη διάγνωση της χρόνιας νόσου μας, τι απάντηση άραγε να δίναμε; Ίσως ότι τον είχαμε παραμελήσει και τον είχαμε αφήσει τελευταίο στη λίστα των οικογενειακών μας υποχρεώσεων; Με τον δύσκολο τρόπο, αλλά ήρθε η ώρα επιτέλους να αλλάξουμε προτεραιότητες! Είναι πολύ σημαντικό να ακούσουμε τον συναγερμό και να ανταποκριθούμε σε αυτόν!! Κατά καιρούς το σώμα μας μας έχει δώσει και άλλες φορές σήματα ότι κάτι δεν πάει καλά, αλλά εμείς αρκετές φορές το αγνοούμε επιδεικτικά!

Πώς θα ήταν αν αλλάζαμε τη σειρά με τις προτεραιότητες και βάζαμε και τις δικές μας ανάγκες μέσα; Είναι σημείο κλειδί να νιώθουμε ότι μπορούμε να υπάρχουμε κι εμείς στην ημέρα μας με έναν τρόπο φροντιστικό, να νιώθουμε ότι έχουμε γύρω μας άτομα με ενσυναίσθηση και με μια αγκαλιά στα δύσκολα και να έχουμε επιλογές και εναλλακτικές στον τρόπο που θα χειριστούμε όσα μας απασχολούν. Μια χρόνια νόσος έρχεται για να μας κρούσει το καμπανάκι και να μας αναδείξει τις βασικές ανάγκες που όλοι έχουμε πανανθρώπινα και που αν δεν καλύπτονται πλήττουν τα κινητοποίησή μας και την ποιότητα ζωής μας.

Το σημαντικό είναι οι αλλαγές που κάνουμε τη στιγμή της έντασης των συμπτωμάτων, να έχουν διάρκεια και κατά την περίοδο της ύφεσης. Σε αντίθετη περίπτωση, μόλις μειωθούν τα συμπτώματα είναι πολύ πιθανό να γυρίσουμε και πάλι στα παλιά μας μοτίβα. Ας προσπαθήσουμε να διεκδικήσουμε μια καλύτερη ποιότητα ζωής και να βάλουμε τον εαυτό μας σε προτεραιότητα!

Κρητικού Μαρίνα
PhDc Συμβουλευτική Ψυχολογία
MSc  Ψυχολογία Υγείας
Συστημική-Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια

Πηγή φωτογραφίας: https://www.protothema.gr/