Πόσοι από εμάς έχουν ακούσει ή θα ήθελαν να έχουν ακούσει αυτή τη φράση; Ουσιαστικά τι μήνυμα μεταφέρει; Ο τίτλος του άρθρου μεταφέρει μια βαθύτερη ανάγκη όλων των ανθρώπων, την ανάγκη για αποδοχή άνευ όρων. Μεγαλώσαμε σε οικογένειες, όπου συνήθως υπήρχε η πεποίθηση ότι να ήμασταν καλά παιδιά και κάναμε αυτά που μας έλεγαν οι γονείς μας, τότε θα ήμασταν αποδεκτοί και θα μας αγαπούσαν. Αυτό όμως δεν είναι άνευ όρων αποδοχή. Άνευ όρων αποδοχή σημαίνει ότι αγαπάω το παιδί μου και τον σύντροφο μου γι’ αυτό που είναι, χωρίς να προσπαθώ να τους φέρω στα δικά μου μέτρα και σταθμά.

Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και ξεχωριστός, με τις δικές του ικανότητες και ταλέντα και αξίζει να αγαπηθεί γι’ αυτό που είναι. Έχουμε αναρωτηθεί τι θέλει ένα παιδί για να είναι πραγματικά ευτυχισμένο; Ένα παιδί δεν θέλει παιχνίδια, δεν θέλει δώρα, δεν θέλει περισσότερη ώρα στον υπολογιστή ή περισσότερα παιδικά. Το μόνο που θέλει είναι αγάπη, αποδοχή και χρόνο (ποσοτικό και ποιοτικό) με τα πρόσωπα αναφοράς τους, τους γονείς του δηλαδή. Ένα παιδί που έχει καλύψει τις ψυχικές του ανάγκες, είναι ένα χορτασμένο παιδί που δεν ζητάει ως αντάλλαγμα υλικά αγαθά. Αλλά ακόμα κι αν επιμένει κάποια στιγμή σε κάτι υλικό, μπορεί να βιώσει την ματαίωση και να το ξεπεράσει σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Με τι λοιπόν γεμίζουν οι παιδικές ψυχές, αλλά και οι ψυχές των μεγάλων (καθώς όλοι έχουμε ένα μικρό παιδί μέσα μας); Με διαπροσωπική επαφή, με παιχνίδια που εμπεριέχουν τη σωματική επαφή (μαξιλαροπόλεμο, γαργαλητό), αλλά κυρίως με την άνευ όρων αποδοχή και αγάπη. Αν δεν υπάρχουν αυτά, ο φόβος και η ανασφάλεια κουρνιάζουν στις παιδικές ψυχές και όταν ενηλικιώνονται εκείνα τα παιδιά ίσως να ψάχνουν διακαώς ένα στήριγμα ή να έχουν έναν μόνιμο και διάχυτο φόβο. Ποτέ δεν είναι αργά για να καλύψουμε τις ψυχικές μας ανάγκες και να νιώσουμε ασφαλείς! Ακόμα και αν δεν τα βρήκαμε στην δική μας παιδική ηλικία, είναι βασικό να επιδιώκουμε να καλύπτονται η ανάγκη για προστασία και κοντινότητα στην ενήλικη ζωή, από τον σύντροφο μας.

Εξάλλου, αυτό δεν είναι τελικά η ουσία και το νόημα της αγάπης; Να αγαπάμε και να μας αγαπούν επειδή είμαστε αυτό που είμαστε χωρίς να πρέπει να φοράμε μάσκες για να νιώθουμε αποδοχή! Να νιώθουμε ο εαυτός μας και να είμαστε αυθόρμητοι, γνήσιοι και αυθεντικοί. Και επειδή η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία, ας αγαπήσουμε εμείς οι γονείς άνευ όρων τα παιδιά μας και χωρίς προσδοκίες! Ας σπάσουμε αυτόν τον φαύλο κύκλο και ας μην τον αναπαράγουμε πια από γενιά σε γενιά. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα πετύχουμε πιο αυθεντικές σχέσεις και θα δώσουμε τη δυνατότητα στα παιδιά μας να αναπτύξουν το δικό τους δυναμικό.

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος

Συνεργάτης Attachment Parenting Hellas
marina.kritikou@yahoo.com