Top
Συμβουλευτική - ψυχοθεραπεία Archives - Κρητικού Μαρίνα
fade
43
archive,category,category-simvouleftiki-psychotherapy,category-43,cookies-not-set,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Αν δεν αλλάξεις εσύ, δεν αλλάζουν και οι άλλοι.

Οι άνθρωποι αλλάζουν, όσο κι αν δεν το πιστεύουμε. Αν σκεφτούμε τον εαυτό μας, 3 χρόνια πίσω, θα δούμε ότι δεν σκεφτόμασταν το ίδιο, ούτε είχαμε τις ίδιες απόψεις σε κάποια πράγματα. Συνεπώς και οι άνθρωποι γύρω μας αλλάζουν, χωρίς όμως η αλλαγή αυτή να είναι πάντα η καλύτερη. Αλλάζουν λόγω συγκυριών, βιωμάτων, αλλάζουν επειδή ο χρόνος περνά και τους αφήνει τα σημάδια του. Δεν αλλάζουν όμως επειδή το θέλουμε ή θα τους το επιβάλλουμε εμείς. Αντίθετα, αλλάζουν όταν αλλάξουμε εμείς. Αυτή η φράση, αν και ακούγεται...

Οι άνθρωποι αλλά...

Read More

Καλύτερα να κάνεις λάθη, παρά να μην κάνεις τίποτα.

Λάθη, αποτυχίες και έκβαση των καταστάσεων που δεν ήταν αυτή που είχαμε σχεδιάσει, μπορεί να συμβούν και συμβαίνουν σχεδόν καθημερινά. Πώς τα βιώνουμε όμως; Τα βιώνουμε σαν κάτι που μπορεί να συμβεί στον καθένα, σαν κάτι φυσιολογικό και ανθρώπινο ή όταν τυχαίνουν δεν μπορούμε να τα διαχειριστούμε και κατακλυζόμαστε από διάφορα αρνητικά συναισθήματα; Κάποιοι άνθρωποι βιώνουν τόσο επώδυνα τα λάθη και τις αποτυχίες, που προτιμούν να μην κάνουν τίποτε, από το να κάνουν λάθος. Ίσως τους ακολουθούν βιώματα παιδικής ηλικίας, όταν κάποιος φροντιστής τους σε ένα λάθος...

Λάθη, αποτυχίες ...

Read More

Ανάγκες: τις αναγνωρίζουμε ή τις λογοκρίνουμε;

"Σ' αγαπώ, σ' έχω ανάγκη, βοήθησε με", μερικά από αυτά που νιώθουμε και θα θέλαμε να πούμε. Έχουμε μάθει να εκφράζουμε τις ανάγκες μας ή αντίθετα τις καταπνίγουμε νιώθοντας ότι είτε δεν θα τις ακούσει κάποιος είτε ότι δεν έχουμε προτεραιότητα; Αγαπάω τον εαυτό μου σημαίνει ότι αναγνωρίζω τις ανάγκες και τα θέλω μου και όχι των άλλων και βάζω σε προτεραιότητα την σωματική και ψυχική μου υγεία για να μπορέσω να βοηθήσω τους δικούς μου ανθρώπους που με χρειάζονται! Είναι πολύ σημαντικό να μην ξεχάσουμε...

"Σ' αγαπώ, σ' έχω α...

Read More

“Τρέχω για όλους, αλλά δεν το αναγνωρίζει κανείς…”

Ίσως έχουμε ακούσει πολλές φορές τον εαυτό μας να λέει αυτή την φράση ή την έχουμε σκεφτεί χιλιάδες άλλες φορές. Πολλοί από εμάς νιώθουν ότι προσφέρουν πολλά στους άλλους και στην κυριολεξία γίνονται "χαλί να τους πατήσουν", όμως δεν βιώνουν την αντίστοιχη ανταπόκριση. Αποτέλεσμα αυτού είναι να βιώνουν μια συνεχή ματαίωση και απογοήτευση από τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Αν προσπαθήσουμε να πάρουμε απόσταση και να σκεφτούμε ποια είναι η αλήθεια στην παραπάνω φράση, καλό είναι να αναρωτηθούμε το εξής:  "Εμείς σεβόμαστε και αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας; Ακούμε τις ανάγκες...

Ίσως έχουμε ακού...

Read More

Αυτοεκτίμηση και σχέσεις: συσχετίζονται και πώς;

Αυτοεκτίμηση είναι η αίσθηση της προσωπικής μας αξίας, η εκτίμηση των δυνατοτήτων και ικανοτήτων του εαυτού μας και καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε και κατ' επέκταση τα συναισθήματα που βιώνουμε (Gurney, 1988). Η αυτοεκτίμηση καθορίζει την ποιότητα της σχέσης με τον εαυτό μας, την ποιότητα της σχέσης με τους συνανθρώπους μας, οπότε έτσι καθορίζει και την ποιότητα της ζωής μας. Η αίσθηση της προσωπικής μας αξίας δέχεται βαθιές επιρροές στα πρώτα χρόνια της ζωής μας από την οικογένεια στην οποία μεγαλώνουμε και από τον...

Αυτοεκτίμηση εί...

Read More

Γονεϊκά πρότυπα: πώς τα μοτίβα επαναλαμβάνονται από γενιά σε γενιά;

Η πατρική μας οικογένεια, επηρεάζει καταλυτικά την εξέλιξη μας σε πολλά επίπεδα. Μεγαλώσαμε με ένα πρότυπο γάμου, αυτό των γονιών μας! Όσο και αν ήθελαν να μας κρύψουν κάποια πράγματα σχετικά με το πόσο ευτυχισμένοι και αγαπημένοι είναι, με το να προσποιούνται και να προσπαθούν να υποδυθούν τον ρόλο του "είμαι ευτυχισμένος", τα μη-λεκτικά μηνύματα που πέρναμε ως παιδιά, είναι πολύ πιο ισχυρά από τα λεκτικά. Εαν στον δικό μας γάμο δεν έχουμε καταφέρει από πριν να φιλτράρουμε και να επεξεργαστούμε αυτό το πρότυπο, τότε θα...

Η πατρική μας οι...

Read More

Άλλαξε τους ρυθμούς για να ζεις στο τώρα!

Για πολλούς ανθρώπους η ζωή είναι ένας αγώνας δρόμου, όπου κάθε φορά προσπαθούν να ξεπεράσουν τον ίδιο τους τον εαυτό, ο ένας στόχος διαδέχεται τον άλλον και καταλήγουν σε σωματική και ψυχική εξουθένωση (burn-out). Το να ζουν στο τώρα μοιάζει άπιαστο, καθώς οι ρυθμοί της καθημερινότητας επιτάσσουν να βρίσκονται διαρκώς σε γρήγορους ρυθμούς και να διεκπεραιώνουν την καθημερινότητα σαν καλοκουρδισμένα ρομποτ. Αρχικά είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι το να ρίξουμε τους ρυθμούς μας δεν σημαίνει ότι θα περάσουμε στην αναβλητικότητα. Όταν είμαστε αναβλητικοί έχουμε απλά την τάση...

Για πολλούς ανθρ...

Read More

Μετά το “χωρίζουμε” , έρχεται το «μου λείπεις»

Δύσκολο κομμάτι ο χωρισμός, καθώς είναι μια απώλεια και παρομοιάζεται με ένα μικρό "θάνατο". Πεθαίνει μια σχέση έτσι όπως την ξέραμε και αλλάζουν οι ισορροπίες στη ζωή μας. Όταν αλλάζουν οι ισορροπίες έχουμε ανάγκη να πάρουμε τον χρόνο μας για να μπορέσουμε να επαναπροσδιορίσουμε τη ζωή μας και τις επιλογές μας. Είτε η απόφαση του χωρισμού είναι δική μας, είτε του συντρόφου μας, το κενό που θα βιώσουμε από αυτή την απώλεια είναι δεδομένο. Καθημερινές συνήθειες που είχαμε μαζί για μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα, η ρουτίνα...

Δύσκολο κομμάτι ...

Read More

Όταν θα κάνεις τον απολογισμό να πεις…ναι, έζησα όπως ήθελα εγώ!

Μια ζωή πρέπει και θέλω άλλων έρχονταν στην επιφάνεια και με στοίχειωναν. Στοίχειωναν εμένα, τις επιλογές μου, τις ανάγκες μου, την προσωπικότητα μου. Για χρόνια εγώ δεν υπήρχα, αλλά ζούσα για τους άλλους. Ζούσα σύμφωνα με το πώς έπρεπε να είμαι για να μην έχει να πει τίποτε ο κόσμος. Ακολούθησα τα όνειρα των γονιών μου, νομίζοντας ότι είναι και δικά μου όνειρα με στόχο να τους βγάλω "ασπροπρόσωπους" και να μην πάνε χαμένες όλες οι θυσίες που έκαναν για μένα. Φεύγοντας από την πατρική μου...

Μια ζωή πρέπει κ...

Read More

Μην αναλώνεσαι σε “παιδικούς θυμούς”…κράτα αυτό που έχει αξία!

Παρατηρώντας τους ανθρώπους γύρω μας, ίσως πολλές φορές να διαπιστώσουμε πώς το πρόσωπο ενός ενήλικα όταν θυμώνει, "μεταμορφώνεται" στην ίδια παιδική φατσούλα, όπου σε νηπιακή ηλικία μούτρωνε, κατσούφιαζε και έκανε πείσματα μέχρι να γίνουν τα πράγματα όπως τα ήθελε. Τα χρόνια πέρασαν, το νηπιάκι έγινε 18 ετών και πήρε την ταμπέλα του ενήλικα. Είναι όμως αρκετή μια ημερομηνία γέννησης για να μας δώσει την ιδιότητα του ενήλικα; Πολλές φορές η ενηλικίωση με βάση την ημερομηνία γέννησης, δεν συμβαδίζει με την συναισθηματική ενηλικίωση. Δύσκολα και έντονα συναισθήματα που...

Παρατηρώντας το...

Read More