Top
Φαγητό: πότε η βιολογική πείνα γίνεται συναισθηματική; - Κρητικού Μαρίνα
fade
15425
post-template-default,single,single-post,postid-15425,single-format-standard,cookies-not-set,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Φαγητό: πότε η βιολογική πείνα γίνεται συναισθηματική;

Το φαγητό είναι πολύ σημαντικό για την επιβίωση μας, όμως στις ανεπτυγμένες κυρίως χώρες που ακόμα είναι προσβάσιμο σε πολύ κόσμο, έχει πάρει άλλο ρόλο στη ζωή μας. Έχει ξεπεράσει το να είναι απλά ένα μέσο που μας εξασφαλίζει την επιβίωση μας και έχει λάβει την θέση αγχολυτικού, χαλαρωτικού, ενώ έντονη είναι η παρουσία του σε χαρούμενες, αλλά και δύσκολες στιγμές.

Η δύσκολη καθημερινότητα μας με τους διάφορους αγχωτικούς παράγοντες που μας κατακλύζουν, μας στρέφει συχνά στην αναζήτηση εύκολης και γρήγορης λύσης για να ανακουφίσουμε την ένταση που νιώθει το σώμα μας. Οι διαφημίσεις, αλλά και οι καθημερινές σειρές στην τηλεόραση, προωθούν αυτό το μοντέλο διαχείρισης των αγχογόνων καταστάσεων, το οποίο περνάει έμμεσα το μήνυμα ότι το φαγητό μας βοηθάει να “απαλύνουμε” τα δύσκολα συναισθήματα μας. Συνεπώς, η πιο εύκολη και προσβάσιμη λύση που βρίσκουμε είναι το πρόχειρο φαγητό με σνακ όπως σοκολάτες, πατατάκια και έτοιμο φαγητό, τις περισσότερες φορές προμαγειρεμένο.

Είναι όμως μια βοηθητική λύση για τον οργανισμό μας ή μας δημιουργεί περισσότερα προβλήματα; Πρόσκαιρα μπορεί να οδηγήσει στην μείωση του άγχους μας…μακροπρόθεσμα όμως; Όταν δεν έχουμε μάθει να διαχειριζόμαστε διαφορετικά το άγχος που μας προκαλεί η καθημερινότητα, αλλά αντίθετα το “βάζουμε κάτω από το χαλί”, επιλέγοντας να μην αντιμετωπίζουμε το πρόβλημα άμεσα, τότε θα συνεχίζουμε να ψάχνουμε εύκολες και γρήγορες λύσεις ανακούφισης των δύσκολων συναισθημάτων μας. Επιπλέον αξίζει να αναζητήσουμε την αιτία που καταφεύγουμε στο συναισθηματικό φαγητό στα βιώματα της πατρικής μας οικογένειας. Μας “επέτρεπαν” οι γονείς μας να βιώσουμε όλα αυτά τα επώδυνα συναισθήματα ή στην προσπάθεια μας να μας ανακουφίσουν τα υποτιμούσαν και τα ακύρωναν; Βιώματα που επανέρχονται και βλέπουμε ότι μας δυσκολεύουν στην καθημερινότητα μας, είναι σημαντικό να τα δουλέψουμε!

Πόσο εύκολη είναι μια τέτοια αλλαγή; Όπως σε όλες τις αλλαγές, πρέπει να περάσουμε από διάφορα στάδια για να τις κατακτήσουμε. Έτσι και εδώ, μιας και ήταν η πραγματικότητα μας για πολλά χρόνια, δυσκολευόμαστε να την αφήσουμε και να καταφύγουμε σε άλλες λύσεις, οι οποίες απαιτούν περισσότερο χρόνο και δεν προσφέρουν ίσως τόσο άμεση ανακούφιση όπως το φαγητό. Αν δώσουμε όμως χρόνο, ώστε η νέα συμπεριφορά να γίνει η νέα μας συνήθεια, τότε δε θα μας είναι πια τόσο δύσκολο. Αξίζει να επενδύσουμε και να πάρουμε τον έλεγχο του σώματος μας.
Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος

Συνεργάτης Attachment Parenting Hellas
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή: http://www.loveletters.gr

Πηγή φωτογραφίας: Psychologynow.gr