Top
Το να "τσουβαλιάζεις" και να κρίνεις επιφανειακά τους ανθρώπους είναι άδικο! - Κρητικού Μαρίνα
fade
15224
post-template-default,single,single-post,postid-15224,single-format-standard,cookies-not-set,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Το να “τσουβαλιάζεις” και να κρίνεις επιφανειακά τους ανθρώπους είναι άδικο!

Πολλές φορές μεταξύ των ανθρώπων αναπτύσσεται ένας ανταγωνισμός και μια κόντρα, άνευ σημασίας και χωρίς ουσία. Οι άνθρωποι συγκρινόμαστε μεταξύ μας ως προς τις επιδόσεις, τις επιτυχίες, τις σχέσεις και άλλους τομείς της ζωής μας σαν να παίρναμε μέρος σε έναν διαγωνισμό σκυταλοδρομίας, όπου σημασία είχε ο καλύτερος χρόνος. Αν κάτσουμε όμως και συνειδητοποιήσουμε σε τι ψυχοφθόρες καταστάσεις εμπλεκόμαστε, ίσως αναθεωρήσουμε όλο αυτό που γίνεται.

Οι πιο συνηθισμένες ομάδες, τα μέλη των οποίων δυστυχώς συγκρίνονται συνεχώς, είναι οι μαμαδο-ομάδες. Οι μαμάδες αρχίζουν και σκέφτονται τον εαυτό τους συγκριτικά με άλλες μαμάδες, με στόχο να δουν ποια είναι η καλύτερη. Συγκρίνονται σε διάφορους τομείς, όπως ο θηλασμός, το αν μεγαλώνουν με ή χωρίς βοήθεια τα παιδιά τους, το πότε περπάτησαν κλπ. Η γενίκευση που κάνουν βλέποντας και κρίνοντας από κάποιες συνθήκες που υπάρχουν σε μια οικογένεια, είναι τόσο μεγάλη, που καταλήγει να μπαίνουν όλοι σε ένα “τσουβάλι”.

Μια από τις πιο συνηθισμένες γενικεύσεις που γίνονται, είναι ότι αν μια μαμά έχει κοντά τη δική της μαμά για βοήθεια στα παιδιά, σίγουρα της τα “παρκάρει” κιόλας. Συνεπώς, βλέποντας μια τέτοια μαμά, η πρώτη σκέψη που θα γίνει είναι ότι είναι πολύ τυχερή, αφού έχει τη μαμά της να της μεγαλώνει τα παιδιά. Το ότι όμως έχει την τύχη να την έχει και να την βοηθάει με το να κρατάει τα παιδιά όταν δουλεύουν οι γονείς τους, δεν σημαίνει αυτόματα ότι έχει γίνει και ο κύριος φροντιστής τους.

Αν η μαμά είναι συνειδητοποιημένη και αφιερώνει στα παιδιά της ποιοτικό χρόνο όταν είναι σπίτι, τότε δεν τα παρκάρει. Οι ρυθμοί εργασίας τη σημερινή εποχή είναι τόσο τρελοί στην καθημερινότητα μας και συχνά είμαστε αρκετές ώρες εκτός σπιτιού. Αν όμως υπάρχουν οι βάσεις της σχέσης με τα παιδιά μας και αυτή η σχέση καλλιεργείται και μπαίνει το λιθαράκι κάθε μέρα, τότε επενδύουμε σε αυτήν. Οι γύρω μας, εφόσον έχουμε την τύχη να έχουμε άτομα που εμπιστοσύνης, όπου μπορούμε να αφήσουμε τα παιδιά μας για να πάμε στη δουλειά μας ήσυχοι, είναι εκεί για να μας παρέχουν αυτή τη διευκόλυνση. Το αν θα καταχραστούμε εμείς αυτή την κίνηση είναι ένα διαφορετικό κεφάλαιο.

Εμείς θα αποφασίσουμε πώς θέλουμε να δομήσουμε τη σχέση μας με τα παιδιά μας και θα υποστούμε και τις συνέπειες βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Αν “παρκάρουμε” τα παιδιά σε παππουδογιαγιάδες, τότε και τα ίδια θα απομακρυνθούν από εμάς και δεν θα μας θέλουν, αλλά θα προτιμούν εκεί όπου παίρνουν νοιάξιμο, αγάπη και χρόνο. Να θυμόμαστε ότι τα παιδιά, λόγω του ότι δεν έχουν αναπτύξει ακόμα το λογικό τους κομμάτι, είναι πολύ ευαίσθητα στα συναισθήματα που εκπέμπονται στον χώρο και νιώθουν πού υπάρχει ο δεσμός.

 

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος

Συνεργάτης Attachment Parenting Hellas
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή φωτογραφίας: Παιδικός σταθμός για γονείς