Top
Αη-Βασίλης: ας μην γίνεται μέσο για απειλές. - Κρητικού Μαρίνα
fade
15113
post-template-default,single,single-post,postid-15113,single-format-standard,cookies-not-set,eltd-core-1.1.1,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3.6,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-sticky-header-on-scroll-down-up,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive

Αη-Βασίλης: ας μην γίνεται μέσο για απειλές.

“Ήσουν καλό παιδί φέτος;  Άκουγες την μανούλα; Ο Άη-Βασίλης πάει μόνο σε όσα είναι καλά παιδάκια και ακούνε τους γονείς τους”. Πόσοι δεν έχουν χρησιμοποιήσει τις παραπάνω φράσεις για να προσπαθήσουν να συνετίσουν το παιδάκι τους και έτσι να το αναγκάσουν να συμμορφωθεί σε όσα του λένε; Τώρα τις γιορτές χρησιμοποιούμε διάφορα τεχνάσματα με τα παιδιά μας, τα οποία έχουμε αναρωτηθεί κατά πόσο είναι μακροπρόθεσμα αποτελεσματικά;

Ο Άη-Βασίλης είναι μια φιγούρα των παιδικών μας χρόνων πολύ αγαπητή, παραμυθένια και μαγική. Κάθε παιδί περιμένει με ανυπομονησία τα Χριστούγεννα για να δει αν θα του φέρει το δώρο που ζήτησε, ενώ όταν περνάνε αυτές οι μέρες, περιμένει καρτερικά έναν ολόκληρο χρόνο μέχρι να ξανάρθουν. Είναι σίγουρο ότι θα πάρει δώρο, αφού όσες απειλές και αν έχει δεχτεί τις προηγούμενες μέρες, πάντα κάτι θα έρθει για εκείνο. Το να χρησιμοποιούμε αυτή την φιγούρα ως μέσο απειλής και εκφοβισμού, είναι το πλέον ματαιωτικό που μπορούμε να κάνουμε για το παιδάκι μας.

Γενικά οι απειλές, οι εκφοβισμοί και οι στερήσεις προνομίων δεν είναι τεχνικές που λειτουργούν μακροπρόθεσμα. Εάν φαίνεται να λειτουργούν στο εδώ και τώρα, είναι γιατί τα παιδιά φοβούνται και συμβιβάζονται. Μέχρι πότε όμως ο γονέας θα αποτελεί φιγούρα που θα τον φοβούνται τα παιδιά του; Όταν τα παιδιά αυτά γίνουν έφηβοι θα αντιδρούν το ίδιο ή η δράση του γονέα θα φέρει την αντίδραση του παιδιού; Στόχος της γονεϊκότητας δεν είναι όπως πίστευαν παλιά να φοβούνται τα παιδιά τον γονέα για να τον σέβονται. Ο σεβασμός δεν απαιτείται, αλλά κερδίζεται αν επενδύσουμε στη σχέση μας με τα παιδιά μας.

Συνεπώς, το να χρησιμοποιούμε τον Άη-Βασίλη ως μέσο για να πετύχουμε τα παιδιά μας να συμμορφώνονται και να ακούνε αυτό που τους λέμε, είναι μια μάλλον χειριστική συμπεριφορά εκ μέρους μας. Είναι μια συμπεριφορά που επιβεβαιώνει στα παιδιά, ότι ακόμα και ο Άγιος Βασίλης τα αποδέχεται με όρους και τους στέλνει δώρα μόνο όταν είναι καλά παιδιά. Αποτέλεσμα, το μάθημα που παίρνουν είναι ότι για να πάρουν δώρο, πρέπει να είναι καλά παιδιά γενικότερα. Πώς όμως και ποιος ορίζει την έννοια του καλού παιδιού; Γιατί καλό παιδί να θεωρείται το παιδί που απλά συμμορφώνεται με τα πρόσωπα εξουσίας (τους γονείς του) και όχι αυτό που έχει δική του κρίση, είναι αυτόνομο και παίρνει πρωτοβουλίες;

Ας προσπαθήσουμε να ξεφύγουμε από τα στεγανά της δικής μας πατρικής οικογένειας και να βρούμε τον δικό μας δρόμο στην γονεϊκότητα, βασισμένο στην ενθάρρυνση και τον σεβασμό στην προσωπικότητα του παιδιού μας.

 

 

Κρητικού Μαρίνα
Ψυχολόγος Υγείας/ Συστημική-Οικογενειακή Σύμβουλος

Συνεργάτης Attachment Parenting Hellas
marina.kritikou@yahoo.com

 

Πηγή φωτογραφίας: 12ο Δημοτικό σχολείο Κατερίνης